werkbeschrijving

Eye-openers bieden zich niet vanzelfsprekender aan dan middels het absurdistische 'toch-realisme' in het werk van Homey Universalis (pseudoniem van Rufus Ketting, 1975). Zaken als het serieuze en onserieuze, klein geluk, het bevrijdende lachen en de misplaatste stelligheid waarmee zijn medemens lijkt te dwepen, stellen H.U. op een geruststellende manier in staat ‘de enge wereld als een echt mens te beleven’. 'Dat serieuze en betweterige meningen-gedoe van zijn medemens is meestal maar opgedrongen beleving of bedervende cultivering', vindt hij. In zijn werk maakt hij statements die hij dan weer wél en dan weer niet gelooft. Dat houdt ’m scherp, bot en gespleten tegelijk.