werkbeschrijving

Ik beoog schilderijen te maken die zichzelf voortbrengen. Zij hebben mij nodig als assistent maar niet als centrale oorzaak.
Ik doop dobbelstenen in verf en gooi ze op het doek. Spetters, spoor en afdruk zijn het uitgangspunt voor nieuwe handelingen. Op explosieve acties volgen minutieuze invuloefeningen en vice versa. Daar ik niet vóóraf kan voorspellen welke delen na de volgende worp uitgespaard gaan worden zijn de invullingen bij elke nieuwe laag grotendeels dezelfde. Ik dobbel totdat elke van de zes mogelijke uitkomsten zich minimaal één keer heeft voorgedaan.
Deze schilderijen zijn konstrukties-op-zich maar niet hermetisch, integendeel: Op grond van wat er te zien is kan men, als men dat zou willen, opmaken waarom het schilderij is zoals het is. Het verloop van het proces in omgekeerde richting volgend kan men terug naar de oorsprong. Hierdoor is het beeld geen afbeelding maar een feit.